ตัวเรือดกับด้วงพรม: แยกความต่างอย่างไร

เจอแมลงตัวเล็กใกล้เตียง? เทียบตัวเรือดกับด้วงพรมจากรูปร่าง สี ตัวอ่อน และร่องรอย พร้อมวิธีจัดการแต่ละแบบ

Berkeโดย แมลงในที่นอนและผ้าอ่าน 14 นาที

ในหน้านี้

ไม่มีอะไรทำให้คนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเร็วเท่าการเจอแมลงตัวเล็กบนหมอน ความกลัวคือตัวเรือด แต่สิ่งที่อยู่ตรงนั้นจริง ๆ บ่อยครั้งคือด้วงพรม ทั้งสองอย่างควรจัดการ แต่ต้องรับมือต่างกันโดยสิ้นเชิง จึงควรรู้ก่อนว่าเป็นตัวไหน ก่อนจะเริ่มรื้อห้องนอน

คำตอบสั้น ๆ

ตัวเรือดตัวเต็มวัยเป็นแมลงแบน รูปไข่ ไม่มีปีก สีน้ำตาลแดง ขนาดประมาณเมล็ดแอปเปิล กินเลือดและซ่อนตามตะเข็บที่นอน โครงเตียง และหัวเตียง ด้วงพรมตัวเต็มวัยเล็กกว่า กลมกว่า เปลือกแข็ง มักมีลายจุดสีขาว น้ำตาล และเหลือง และบินไปหาหน้าต่าง ตัวอ่อนของมันมีขน เป็นปล้อง และคล้ายหนอนผีเสื้อ ด้วงพรมไม่กัดและไม่กินเลือด ตัวอ่อนของมันกินขนสัตว์ ไหม ขนนก ขนสัตว์ และเศษใย ตัวเรือดมักต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญ ส่วนด้วงพรมมักจัดการได้ด้วยการทำความสะอาดและเปลี่ยนวิธีเก็บของ

ตารางระบุชนิด

ลักษณะ ตัวเรือด (Cimex lectularius และ C. hemipterus) ด้วงพรมตัวเต็มวัย (Anthrenus, Attagenus และญาติ) ตัวอ่อนด้วงพรม
ขนาด ตัวเต็มวัยราว 4 ถึง 5 มม. ตัวอ่อน 1 ถึง 4 มม. ราว 2 ถึง 5 มม. ราว 3 ถึง 13 มม. ขึ้นกับชนิด
รูปร่าง แบน รูปไข่ คล้ายเมล็ดถั่วเลนทิลตอนยังไม่อิ่ม อ้วนและยาวขึ้นหลังกินเลือด กลมถึงรูปไข่ โค้งนูน ปีกแข็ง ยาว มีขนแข็ง บางชนิดรูปแครอทมีกระจุกขนที่หาง
สี น้ำตาลแดง ตัวอ่อนซีดถึงสีฟาง แดงหลังกินเลือด เกล็ดลายจุดขาว น้ำตาล เหลือง หรือส้ม บางชนิดดำล้วน น้ำตาลถึงสีทอง เป็นปล้อง มีขน
ปีก ไม่มี บินไม่ได้ มี บินได้ มักบินไปหาแสงและหน้าต่าง ไม่มี
พบที่ไหน ตะเข็บที่นอน ฐานเตียง โครงเตียง หัวเตียง รอยต่อโซฟา บัวเชิงผนังใกล้เตียง ขอบหน้าต่าง โคมไฟ นอกบ้านบนดอกไม้ ใต้เฟอร์นิเจอร์ ขอบพรม ตู้เสื้อผ้า ลิ้นชัก ช่องลม ใต้เตียง
กินอะไร เลือด เกสรและน้ำหวาน (ตัวเต็มวัย) ขนสัตว์ ไหม ขนนก ขนสัตว์ หนัง เศษใย แมลงที่ตายแล้ว อาหารที่เก็บบางชนิด
ภูมิภาค ทั่วโลก ตัวเรือดเขตร้อนในภูมิภาคที่อบอุ่นกว่า ทั่วโลก ทั่วโลก

สัญญาณที่แยกทั้งสองออกจากกัน

ร่องรอยมักมีประโยชน์กว่าตัวแมลงเอง

สัญญาณของตัวเรือด

  • จุดเล็กสีเข้มหรือสีสนิมบนผ้าปู ตะเข็บที่นอน หรือโครงเตียง เหมือนจุดจากปากกาหัวเล็ก
  • คราบลอกคราบซีดและว่างเปล่าตามตะเข็บและซอกมุม
  • ไข่สีขาวจิ๋วขนาดราว 1 มม. ติดอยู่ในรอยพับและซอก
  • ตัวเป็น ๆ ที่คลาน ไม่บิน และซ่อนในรอยแคบใกล้ที่คนนอน

สัญญาณของด้วงพรม

  • ด้วงตัวเต็มวัยเล็ก ๆ บนขอบหน้าต่าง โดยเฉพาะในฤดูที่อบอุ่น
  • คราบตัวอ่อนว่างเปล่ามีขนแข็งตามขอบพรม ในลิ้นชัก และใต้เฟอร์นิเจอร์
  • รูไม่สม่ำเสมอหรือจุดบางบนพรมขนสัตว์ เสื้อไหมพรม ผ้าสักหลาด หมอนขนนก หรือเบาะ
  • ตัวอ่อนคลานช้า ๆ บนพื้น ผนัง หรือเครื่องนอน

ภาพถ่ายแสดงอะไรได้และไม่ได้

ภาพชัดของตัวเต็มวัยมักแยกตัวเรือดออกจากด้วงพรมได้ง่าย: ตัวหนึ่งเป็นแมลงแบนไม่มีปีก อีกตัวเป็นด้วงกลมที่มีเกล็ดเป็นลาย ตัวอ่อนและนิมฟ์ตัวจิ๋วยากกว่า ตัวเรือดวัยอ่อนมากมีสีซีดและเล็กเท่าหัวเข็มหมุด และด้วงเล็กกับตัวอ่อนหลายชนิดดูคล้ายกันในภาพจากโทรศัพท์ การระบุที่รอบคอบอาจหยุดที่ระดับวงศ์ คือ Dermestidae สำหรับด้วงพรม หรือ Cimicidae สำหรับตัวเรือดและญาติอย่างตัวเรือดค้างคาว ตัวเรือดค้างคาวกับตัวเรือดคล้ายกันมากจนต้องให้ผู้เชี่ยวชาญใช้กล้องขยายดูจึงจะแยกได้

หากคุณถ่ายตัวอย่างด้วย Verhive ผลลัพธ์จะบอกความมั่นใจและระดับที่ไปถึง อันตรายต่อคน สัตว์เลี้ยง หรือบ้านหรือไม่ และแผนที่เหมาะกับสิ่งที่พบ คู่มือวิธีถ่ายภาพแมลงเพื่อการระบุอธิบายวิธีถ่ายใกล้ ๆ ให้คมชัดสำหรับสัตว์ตัวเล็กขนาดนี้ เทปใสหรือถุงซีลช่วยให้ตัวอย่างอยู่นิ่งได้ดี

อันตรายหรือไม่: คน สัตว์เลี้ยง และบ้าน

คน ตัวเรือดกัดเพื่อกินเลือด ไม่เป็นที่ทราบว่าแพร่โรค แต่รอยกัดอาจคัน การนอนเสีย และความเครียดจากการระบาดเป็นเรื่องจริง ด้วงพรมไม่กัด แต่ขนของตัวอ่อนด้วงพรมอาจระคายผิวหนังบางคน ทำให้เกิดตุ่มคันที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นรอยกัดได้ง่าย เพราะรอยบนผิวหนังไม่จำเพาะกับแมลงชนิดใด ตัวแมลงและร่องรอยจึงเป็นแนวทางที่ดีกว่ารอยเอง และแพทย์คือผู้ที่เหมาะสมจะประเมินอาการทางผิวหนัง

สัตว์เลี้ยง ตัวเรือดชอบคนมากกว่า แต่อาจกินเลือดสัตว์เลี้ยงหากไม่มีคน ด้วงพรมเสี่ยงต่อสัตว์เลี้ยงโดยตรงน้อย แม้ตัวอ่อนจะกินขนสัตว์และที่นอนที่มีขน

บ้าน ตัวเรือดไม่ทำลายทรัพย์สิน แต่เฟอร์นิเจอร์และที่นอนที่ถูกระบาดอาจรักษาไว้ได้ยาก และแพร่ระหว่างห้องและอพาร์ตเมนต์ได้ง่าย ตัวอ่อนด้วงพรมทำลายเส้นใยธรรมชาติ ของสะสมเช่นตุ๊กตาสัตว์ยัดนุ่นและตัวอย่างแมลง และบางครั้งอาหารที่เก็บไว้

ควรทำอย่างไร โดยให้ความสำคัญกับความอ่อนโยนก่อน

หากดูเหมือนด้วงพรม

  1. นำตัวเต็มวัยออกไปข้างนอก ตัวที่อยู่บนขอบหน้าต่างครอบด้วยแก้วแล้วปล่อยนอกบ้านได้ ที่ซึ่งมันกินดอกไม้
  2. หาแหล่งอาหาร ตรวจพรมขนสัตว์ ใต้เฟอร์นิเจอร์ ตู้เสื้อผ้า ลิ้นชักที่เก็บเสื้อไหมพรมที่ไม่ค่อยใส่ หมอนขนนก ที่นอนสัตว์เลี้ยง และเศษใยตามบัวเชิงผนังและช่องลม
  3. ดูดฝุ่นให้ทั่ว รวมถึงขอบ ใต้เฟอร์นิเจอร์ และในลิ้นชัก แล้วเทถุงเก็บฝุ่นนอกบ้านหลังจากนั้น
  4. ซักหรือทำความสะอาดสิ่งทอที่ได้รับผลกระทบ ตามป้ายดูแล ซักแห้งสิ่งที่ซักไม่ได้
  5. เก็บเส้นใยธรรมชาติในที่ปิดสนิท ถุงหรือกล่องสะอาดที่ปิดแน่น
  6. ตรวจรังเก่าและแมลงที่ตายแล้ว บนเพดานและในช่องลม ซึ่งตัวอ่อนอาจกินได้

หากความเสียหายยังอยู่หลังทำความสะอาดอย่างทั่วถึง หรือมีสิ่งทอหรือของสะสมมีค่า ให้ถามผู้เชี่ยวชาญกำจัดสัตว์รบกวนหรือผู้อนุรักษ์สิ่งทอ

หากดูเหมือนตัวเรือด

  1. อย่าตกใจ และอย่าเพิ่งทิ้งเฟอร์นิเจอร์ การเคลื่อนย้ายของที่ถูกระบาดไปทั่วบ้านอาจทำให้แมลงแพร่กระจาย
  2. เก็บหลักฐาน ถ่ายภาพแมลงและร่องรอย และหากเป็นไปได้ เก็บตัวอย่างไว้ในถุงซีลหรือใต้เทปใส
  3. อย่าย้ายไปนอนห้องอื่นนานนัก ตัวเรือดตามไปได้
  4. ลดของระเกะระกะรอบเตียง และอย่าให้เครื่องนอนแตะพื้น
  5. ซักและอบเครื่องนอน ด้วยการตั้งค่าที่ร้อนที่สุดที่ป้ายดูแลอนุญาต
  6. ติดต่อผู้เชี่ยวชาญกำจัดสัตว์รบกวนที่มีใบอนุญาต ตัวเรือดกำจัดให้หมดยากหากไม่มีการจัดการโดยมืออาชีพ และสเปรย์กับระเบิดควันที่ซื้อได้เองมักทำให้มันกระจายแทนการแก้ปัญหา ห้ามใช้ระเบิดควันหรือบั๊กบอมบ์เด็ดขาด หากเช่าบ้านอยู่ ให้แจ้งเจ้าของหรือผู้จัดการอาคารโดยเร็ว

การป้องกัน

  • หลังเดินทาง ตรวจกระเป๋าและแกะของบนพื้นผิวแข็ง ไม่ใช่บนเตียง ซักเสื้อผ้าที่ใช้เดินทางทันที
  • ตรวจเฟอร์นิเจอร์มือสอง โดยเฉพาะเตียงและโซฟา ก่อนนำเข้าบ้าน
  • ดูดฝุ่นสม่ำเสมอ รวมถึงใต้เตียงและตามขอบพรม
  • เก็บขนสัตว์และไหมให้สะอาดและปิดสนิท
  • ดูแลมุ้งลวดหน้าต่างให้อยู่ในสภาพดี ด้วงพรมตัวเต็มวัยบินเข้ามาจากข้างนอก
  • เอารังนกเก่าออกจากหลังคาและช่องลมอย่างระมัดระวัง หรือให้ผู้เชี่ยวชาญทำ

เมื่อไรควรเรียกผู้เชี่ยวชาญหรือพบแพทย์

เรียกผู้เชี่ยวชาญกำจัดสัตว์รบกวน หากพบสัญญาณตัวเรือดใด ๆ หากอาศัยในอาคารที่ใช้ร่วมกัน หรือหากความเสียหายจากด้วงพรมยังคงอยู่หลังทำความสะอาด

พบแพทย์ หากมีผื่น คัน หรือปฏิกิริยาที่ผิวหนังที่ลามออก เจ็บ พอง ดูเหมือนติดเชื้อ หรือไม่ทุเลา หรือหากรู้สึกไม่สบาย อย่าพยายามหาสาเหตุจากรอยเพียงอย่างเดียว โทรหมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณหากใครหายใจลำบากหรือหน้า ริมฝีปาก หรือคอบวม

หากแมลงตัวเล็กยังโผล่มาและไม่มีคำอธิบายใดตรง คู่มือแมลงบนเตียงที่ไม่ใช่ตัวเรือดครอบคลุมผู้ต้องสงสัยทั่วไปอื่น ๆ และหากด้วงที่พบอยู่ในครัวมากกว่าห้องนอน อ่านคู่มือแมลงในอาหารแห้ง

คำถามที่พบบ่อย

ด้วงพรมกัดไหม?

ไม่ ด้วงพรมไม่กัดและไม่กินเลือด บางคนมีปฏิกิริยากับขนของตัวอ่อน ซึ่งอาจเกิดตุ่มคัน แพทย์ประเมินอาการทางผิวหนังได้

อะไรที่ดูเหมือนตัวเรือดแต่ไม่ใช่?

ด้วงพรม ตัวเรือดค้างคาว ตัวเรือดนกนางแอ่น เหาหนังสือ ด้วงแมงมุม แมลงสาบวัยอ่อน และหมัด ล้วนถูกเข้าใจผิดว่าเป็นตัวเรือด คู่มือแมลงบนเตียงที่ไม่ใช่ตัวเรือดอธิบายทีละชนิด

ด้วงพรมอยู่ในที่นอนได้ไหม?

ตัวอ่อนกินเศษใย ผม และเส้นใยธรรมชาติในและรอบเตียงได้ โดยเฉพาะใต้เตียงและตามขอบพรม แต่ไม่อยู่ในตะเข็บที่นอนเหมือนตัวเรือด

ฉันกำจัดตัวเรือดเองได้ไหม?

ขั้นตอนเล็ก ๆ ช่วยได้ เช่น ซักเครื่องนอนและลดของระเกะระกะ แต่ตัวเรือดขึ้นชื่อว่ากำจัดยากหากไม่มีการจัดการโดยมืออาชีพ การพ่นสารเองมักทำให้มันแพร่ ควรให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจแต่เนิ่น ๆ

มีด้วงพรมแปลว่าบ้านสกปรกไหม?

ไม่ พบได้บ่อยในบ้านที่สะอาด ตัวอ่อนกินผม เศษใย และเส้นใยธรรมชาติที่สะสมในที่ที่ไม่ค่อยถูกรบกวน เช่น ใต้เฟอร์นิเจอร์

ฉันจะติดตามได้อย่างไรว่าการทำความสะอาดด้วงพรมได้ผล?

จดว่าเห็นตัวเต็มวัยหรือตัวอ่อนที่ไหนและเมื่อไร สมุดบันทึกสัตว์รบกวนใน Verhive ให้คุณเก็บหนึ่งรายการต่อสถานที่ บันทึกว่าหายไปแล้ว ยังอยู่ หรือแย่ลง และดูประวัติได้ในที่เดียว

คู่มือนี้เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ หากอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือบ้าน โปรดติดต่อผู้เชี่ยวชาญที่มีใบอนุญาต และปฏิบัติตามฉลากของผลิตภัณฑ์ที่ใช้ทุกครั้ง

แท็ก:ตัวเรือดด้วงพรมแมลงในห้องนอนแมลงกินผ้าเปรียบเทียบ

ระบุชนิดได้จากภาพเดียว

Verhive บอกว่าผลการระบุมั่นใจแค่ไหน มันทำอันตรายต่อคุณ สัตว์เลี้ยง หรือบ้านได้หรือไม่ และควรทำอะไรต่อ โดยเริ่มจากวิธีที่อ่อนโยนที่สุด